SHTATOR

1 shtator 1928

Shpallja nga Asambleja Kushtetuese e Shqipërisë “Mbretëri” dhe e Ahmet Zogut “Mbret i shqiptarëve”, me emrin Zogu I. Zogu qëndroi në fronin mbretëror nga 1 shtatori 1928 deri më 7 prill të vitit 1939, ditën kur Shqipëria u pushtua nga Italia dhe ai u largua nga vendi

4 shtator 1943

Në Konferencën e Partisë Komuniste në Labinot, 4-8 shtator 1943, u dënua zyrtarisht Marrëveshja e Mukjes dhe u vendos t’i shpallej luftë e armatosur Ballit Kombëtar, me të cilin pak kohë më kishin qenë partnerë, si edhe çdo rryme apo tendence tjetër politike. Për këtë arsye, Konferenca e Labinotit u quajt “momenti vendimtar drejt marrjes së pushtetit” dhe i nisjes së luftës civile në Shqipëri. Nga ky moment, lufta e armatosur ndaj kundërshtarëve politikë do të ishte prioriteti i politikës së PKSH dhe E.Hoxhës. Vendimi i marrë në Konferencën e Labinotit që pushteti i Këshillit NÇ të ishte pushteti i vetëm, hapte rrugën e një sistemi njëpartiak dhe të një pushteti totalitar në Shqipëri. Thelbi i të cilit qëndronte në sundimin e një partie të vetme, Partisë Komuniste.

4 shtator 2016

Dita e Shenjtërimit të Nënë Terezës nga Papa Françesku në Bazilikën e Shën Pjetrit në Romë, e cila vdiq më 5 shtator 1997.

8 shtator 1944

Lufta kundër forcave të Muharrem Bajraktarit nga partizanët në Lumë dhe në Kukës, ku gjendeshin 4.500 italianë dhe një kompani gjermanësh. Ato u goditën nga forcat e Brigadës V S , më 03.09.1944. Në përpjekjet me armë ndërmjet forcave të Brigadës V dhe forcave të Muharrem Bajraktarit prej datës 8 deri më 24 shtator u vranë 28 partizanë dhe 30 të tjerë u plagosën, po ashtu edhe rreth 70 luftëtarë të rënë të M. Bajraktarit. Kjo luftë civile me shumë viktima nga të dy anët, vijoi deri në vitin 1946, kur M. Bajraktari u largua nga Shqipëria.

9 shtator 1946

Kryengritja e Postribës në Rrethin e Shkodrës, me në krye malësorin Shaban Haxhia në shtator të vitit 1946. Më 9 shtator kryengritësit sulmuan kazermat e ushtrisë dhe burgun e Shkodrës, për të liruar të burgosurit politikë. Revolta u shtyp me gjak nga ushtria, përveç reprezaljeve ndaj popullsisë së Postribës, djegieve të shtëpive, pushkatimeve, burgimeve dhe internimeve masive.

10 shtator 1922

Shpallja e Autoqefalisë së Kishës Ortodokse Shqiptare nga Fan Noli dhe klerikët ortodoksë shqiptarë në Kongresin kishtar të Beratit, një nga ngjarjet madhore të Kombit. Ky Kongres plotësoi aspiratat e ortodoksëve shqiptarë, sepse vendosi përfundimisht pavarësinë e Kishës Ortodokse Shqiptare, të drejtën e ligjshme zgjedhjes së Kryepeshkopit dhe të klerikëve të lartë me gjuhë e gjak shqiptari dhe përdorimin e gjuhës shqipe në kishë. Me vendimin Nr. 807 të datës 18-09-1922 Këshilli i Ministrave bëri njohjen zyrtare shtetërore të vendimeve të Kongresit të Beratit dhe i miratoi ato plotësisht, sepse ishin mbështetur në parimin e pavarësisë.

10 shtator 1944

Lufta për çlirimin e Gjakovës prej gjermanëve (10-16 shtator) nga forcat çlirimtare të Kryezinjve (Gani, Hasan dhe Sait Kryeziu),ku bënte pjesë edhe Llazar Fundo, komisari politik i Lëvizjes Kryeziu, si edhe oficeri britanik Simkoks. Kur luftonin kundër pushtuesve gjermanë, forcat e Kryezinjve u goditën nga forcat partizane të Brigadës V të Shqipërisë dhe forcat NÇ të Jugosllavisë (Kosmetit), të udhëhequra nga Fadil Hoxha.

12 shtator 1998

Vritet për motive politike para selisë së PD lideri i Dhjetorit dhe deputeti i Kuvendit Popullor, Azem Hajdari nga Fatmir Haklaj dhe Jaho Mulosmani, punonjës të policisë së shtetit. Më parë ai ishte plagosur me katër plumba në Parlament nga deputeti i PS, Mazreku.

13 shtator 1968

Shqipëria largohet zyrtarisht nga Traktati i Varshavës, blloku ushtarak i vendeve komuniste të Europës, ku ishte integruar qysh më 14 maj 1955.

14 shtator 1943

Dita e dëshmorëve nacionalistë të Grehotit. Çetat e Ballit Kombëtar të komanduara nga Hysni Lepenica u goditën papritur nga ushtarët italianë në Grehot më 14 shtator 1943, tek kishin shkuar për të marrë në dorëzim armët dhe për t’i përcjellë italianët e kapitulluar të Divizionit “Peruxhia” në Gjirokastër deri në bregdet, sipas marrëveshjes. Atje ranë duke luftuar 36 luftëtarë ballistë me gjithë komandantin e tyre Hysni Lepenica. Nxitje për këtë masakër u bënë edhe disa krerë të LNÇ që ndodheshin pranë shtabit italian të divizionit “Peruxhia” në kazermat e Grehotit.

14 shtator 1943

U krijua nga gjermanët Komiteti Kombëtar Ekzekutiv me në krye Ibrahim Biçakun. Vermahti e shpalli Shqipërinë zonë jopushtimi dhe ushtrinë gjermane kalimtare për nevojat e luftës botërore. Nojbaheri, i ngarkuari i Vermahtit për Europën Juglindore, bëri marrëveshje me nacionalistët shqiptarë të paangazhuar në luftë për një vetëqeverisje shqiptare, nën autoritetin gjerman.

14 shtator 1998

Dita e varrimit të Azem Hajdarit u kthye në një protestë të madhe, mandej në një revoltë kundër qeverisë socialiste. Protestuesit sulmuan kryeministrinë që u dogj dhe morën nën kontroll edhe TVSH. Kryeministri Nano largohet në drejtim të Maqedonisë. Tanket merren tek Garda e Republikës prej protestuesve. Rreziku i rënies së shtetit.

16 shtator 1943

U themelua Lidhja II e Prizrenit nga Kuvendi Kombëtar i Prizrenit, me delegatë nga Prizreni, Prishtina, Dragashi, Suhareka, Rahoveci, Gjakova, Peja, Plava, Gucia, Rozhaja, Novi Pazari, Senica, Gjilani, Mitrovica, Shkupi, Tetova, Gostivari, Dibra, Ohri dhe Ulqini. Kuvendin e drejtoi Komiteti Ekzekutiv, me kryetar Musa Shehu. Kuvendi vendosi formimin e Lidhjes së Dytë të Prizrenit, organizatë politike kombëtare, e cila do të angazhohej për bashkimin dhe mbrojtjen e trojeve etnike. Kuvendi zgjodhi Komitetin Qendror të Lidhjes, të përbërë nga 7 veta. Kryetar i Lidhjes u zgjodh Rexhep Mitrovica, më pas Bedri Pejani dhe Xhaferr Deva.

16 shtator 1942

U mblodh në Pezë të Tiranës Konferenca e Pezës e organizuar nga PKSH, por morën pjesë edhe disa të ftuar me tendenca të ndryshme politike. Në konferencë u vendos organizimi i forcave pa dallim krahine feje dhe ideje në një luftë të përbashkët kundër okupatorit italian, organizim ky që më vonë mori emrin Fronti Nacional-Çlirimtar, sipas udhëzimeve të Kominternit. Konferenca zgjodhi Këshillin e Përgjithshëm Nacionalçlirimtar, të përbërë nga: Kamber Qafëmolla, kryetar (ish-kuestor i Tiranës), Mustafa Gjinishi, sekretar, Ndoc Çoba, Myslim Peza, Abaz Kupi, Enver Hoxha dhe Ymer Dishnica, anëtarë. PK dhe E. Hoxha e dominuan plotësisht Këshillin e Përgjithshëm dhe, me përjashtim të Myslim Pezës, gjithë të tjerët u quajtën tradhtarë dhe u dënuan nga PKSH.

16 shtator 1957

U themelua Universiteti i Tiranës me gjashtë fakultete dhe në vitin e parë akademik 1957-1958 me 3.613 studentë në 15 degë.

18 shtator 1943

U krijua Partia Nacional-Zogiste dhe Lëvizja e Legalitetit nga Abaz Kupi si edhe gazeta “Atdheu”.

21 shtator 2014

Papa Francesku, vizitën e tij të parë në Europë ia rezervon Shqipërisë. “Jam shumë i gëzuar që gjendem mes jush, në tokën e fisme të Shqipërisë, tokë heronjsh, që kanë flijuar jetën për pavarësinë e vendit, tokë martirësh, të cilët e kanë dëshmuar fenë në kohët e vështira të përndjekjes.”

23 shtator 1944

Llazar Fundo, figurë e shquar e socialdemokracisë europiane, i cili, bashkë me Kryezinjtë, po luftonte kundër gjermanëve për çlirimin e Gjakovës, u arrestua nga forcat e Brigadës V të Ushtrisë NÇ të komanduar nga Shefqet Peçi dhe u pushkatua në Kolesian pa gjyq, me urdhër të E.Hoxhës me radiogram: “Zai Fundon ta torturoni deri në vdekje dhe pastaj ta vrisni andej”.

25 shtator 1944

Masakra e Brigadës V me urdhër të komandantit të saj, Shefqet Peçi, pushkatoi pa gjyq më 25 shtator 1944 në Krue të Bardhë të Lumës 22 lumjanë të pafajshëm, të lidhur me konop me njëri-tjetrin, si hakmarrje për vrasjen e nipit të tij, Hysen Çino.

30 shtator 1998

U miratua Ligji mbi Mediet Elektronike, ndonëse ato ishin krijuar dhe funksiononin edhe më parë, të palicensuara dhe në një treg kaotik. Në këtë treg mbizotëronte Radiotelevizioni i vetëm shtetëror, RTSH. Më pas, u ngritën një numër i madh mediesh audiovizive dhe radiosh private që kanë pushtuar skenën mediatike shqiptare. Aktualisht në Shqipëri, sipas të dhënave të KKRT, operojnë 4 kanale televizive kombëtare, 65 kanale televizive lokale, 33 kanale televizive kabllore, 3 radio kombëtare dhe 47 radio lokale. Ende legjislacioni për mediet elektronike dhe ato digjitale nuk është i plotë. Shteti nuk ka mundur ta luajë plotësisht rolin e vet rregullues në një treg që zhvillohet me shpejtësi dhe që priret drejt kapërcimit të rregullave e të ligjit.